Park w Průhonicích: wodospad, pałac i piękny spacer niedaleko Pragi
Odwiedziliśmy Park w Průhonicích niedaleko Pragi. Wodospad, pałac, stawy i piękny spacer wśród rzadkich drzew.
Po wizycie w Papuzim raju kontynuowaliśmy naszą wycieczkę. Pojechaliśmy zobaczyć Park w Průhonicích, który znajduje się w Průhonicích, kawałek za Pragą. Park w Průhonicích jest narodowym zabytkiem kultury, a także częścią obiektu wpisanego na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Zaparkowaliśmy na parkingu przy głównym wejściu, kupiliśmy bilety, a także mapę, bo cały teren jest naprawdę rozległy. Park w Průhonicích ma około 250 hektarów, więc można tu spokojnie spędzić kilka godzin i za każdym razem wybrać nieco inną trasę. Wstęp dla dorosłego kosztuje w sezonie głównym, od kwietnia do października, 160 CZK. A parking przed głównym wejściem przy pałacu kosztuje 40 CZK za godzinę. Jeśli jest zapełniony, można skorzystać też z parkingu przy wejściu Hájovna za 50 CZK za cały dzień. Aktualny cennik znajdziecie na stronie parku.
Mapa i tablica informacyjna, według których planowaliśmy trasę.
Kto stworzył Park w Průhonicích?
Dzisiejszy kształt parku zaczął tworzyć w 1885 roku hrabia Arnošt Emanuel Silva-Tarouca, który majątek w Průhonicích zyskał dzięki małżeństwu. Przy jego tworzeniu wykorzystał naturalny teren wokół potoku Botič, łąki, stawy oraz oryginalne, dorosłe drzewa, uzupełniając je o rodzime i egzotyczne gatunki. Może właśnie dlatego nie ma się tu wrażenia spaceru po klasycznym ogrodzie pałacowym. Ścieżki prowadzą wzdłuż wody, między drzewami, przez mostki i po kamiennych schodach, a za każdym zakrętem czeka trochę inny zakątek. 🌳
Stawy, stare drzewa i drewniane kładki – typowy charakter Parku w Průhonicích.
Najpierw ruszyliśmy do wodospadu
Zgodnie z mapą ruszyliśmy w stronę wodospadu przy stawie Bořín. I właśnie ta część spaceru zachwyciła mnie najbardziej. Woda spada tu po skalistym korycie, nad nią prowadzi drewniany mostek, a całe miejsce jest ukryte wśród drzew. Sprawia to wrażenie niemal małego kawałka dzikiej przyrody pośrodku całego terenu. Ciekawe jest, że nie jest to klasyczny naturalny wodospad. W rzeczywistości jest to przelew bezpieczeństwa stawu Bořín. Najbardziej okazały bywa wiosną, gdy płynie nim więcej wody.
Oczywiście zatrzymaliśmy się tu na chwilę i zrobiliśmy kilka zdjęć. To właśnie połączenie wody, skał i drewnianego mostku sprawia, że to miejsce jest jednym z najładniejszych zakątków całej trasy.
Wodospad przy stawie Bořín – w rzeczywistości przelew bezpieczeństwa, ale wygląda jak kawałek dzikiej przyrody.
W drodze między drzewami, stawami i mostkami
Potem ruszyliśmy dalej. I właśnie podczas dłuższego spaceru zaczyna się dostrzegać, jak zróżnicowany jest cały teren. Raz idzie się wzdłuż stawu, chwilę później ścieżka chowa się między drzewami, potem przechodzi się przez mostek albo wchodzi po kamiennych schodach.
Park w Průhonicích jest interesujący nie tylko dzięki swojej powierzchni, ale też liczbie roślin. Rośnie tu około 1600 gatunków rodzimych i egzotycznych drzew, a znana jest przede wszystkim kolekcja rododendronów, których jest tu około 8000 sztuk. Rosną tu też na przykład stare dęby, lipy, sosny i wiązy, a także najróżniejsze klony, jodły, świerki, cyprysiki, jałowce i inne gatunki. 🌲
Wcale nie trzeba jednak wiedzieć, co dokładnie rośnie wokół. Mnie na tym spacerze podobała się przede wszystkim ta zmienność różnych miejsc. To nie jest cały czas ta sama droga przez las, ale stopniowo zmienia się otoczenie i widoki.
Spacer między drzewami, stawami i kamiennymi ścieżkami.
I w końcu dotarliśmy do Pałacu w Průhonicích
Stopniowo dotarliśmy do Pałacu w Průhonicích, który już wcześniej dostrzegliśmy z niektórych miejsc przez wodę. Jego historia sięga znacznie dalej niż historia samego parku. Dzisiejsza budowla powstała w wyniku stopniowych przebudów pierwotnej średniowiecznej siedziby. To właśnie za czasów Arnošta Emanuela Silva-Taroucy pałac przeszedł w latach 1889–1893 wielką przebudowę według projektu architekta Jiřego Stibrala i zyskał kształt w czeskim stylu neorenesansowym. 🏰
W parku i przy pałacu kręcono też wiele czeskich baśni, na przykład Księżniczkę ze złotą gwiazdą, Trzeciego księcia, Koloběžkę první, Czarodziejski woreczek, Trzech weteranów, Niech żyją duchy!, Popelka czy serial Arabela.
Więcej o jego historii przeczytacie na stronie pałacu.
Pałac w Průhonicích ze wszystkich stron – od odbicia w stawie po dziedziniec i wieżę.
Dziś mieści się w nim Instytut Botaniki Akademii Nauk Republiki Czeskiej, dlatego większość wnętrz nie jest zwykle dostępna. Można zwiedzić niektóre wystawy i centrum dla zwiedzających. Przeszliśmy się też przez dziedziniec, ale dla mnie chyba najładniejszy widok na pałac jest z drugiej strony, przez staw Podzámecký. Kiedy budynek odbija się na tafli wody, a wokół są drzewa, to dokładnie ten widok, przez który człowiek znów wyciąga telefon i robi zdjęcia.
Widoki z tarasu i balustrady oraz szczegół wieży kościelnej nad parkiem.
Wycieczka, na którą warto mieć czas
Na krótszą wizytę w Parku w Průhonicích można wybrać tylko część terenu, ale jeśli chcecie przejść więcej miejsc, zobaczyć stawy, wodospad i pałac, i nigdzie się nie spieszyć, zostawiłabym sobie na wizytę raczej kilka godzin.
W ciągu jednego dnia połączyliśmy więc dwa zupełnie różne miejsca – najpierw papugi, a potem długi spacer po przyrodzie. I bardzo nam się tam podobało. 🙂
Byliście już w Parku w Průhonicích?
Warto wiedzieć
Gdzie znajduje się Park w Průhonicích?
W Průhonicích, w Kraju Środkowoczeskim, na południowy wschód od Pragi.
Ile kosztuje wstęp do Parku w Průhonicích?
W sezonie głównym obecnie 160 CZK dla dorosłego, 110 CZK ulgowy i 430 CZK bilet rodzinny.
Ile kosztuje parking?
Przy głównym wejściu 40 CZK za godzinę. Parking przy wejściu Hájovna kosztuje 50 CZK za cały dzień.
Czy wodospad w Parku w Průhonicích jest naturalny?
Nie do końca. Wodospad przy stawie Bořín to w rzeczywistości przelew bezpieczeństwa stawu.
Czy można zwiedzić Pałac w Průhonicích?
Większość pałacu nie jest zwykle dostępna, ponieważ mieści się tam Instytut Botaniki Czeskiej Akademii Nauk. Dostępne są jednak niektóre wystawy oraz centrum dla zwiedzających.
